نیک تن

نیک تن. [ ت َ ] ( ص مرکب ) اسبی که پوست تن وی براق بود. ( ناظم الاطباء ).

اسبی که پوست تن وی براق بود

💡 بمن داد تدبیر و گفتار نیک تن سالم و کارو پندار نیک

💡 به مرگ بدان شاد باشی رواست چو زاید بد و نیک تن مرگ راست

💡 زین روزگار گرسنه سیر آمدم از آنک من سخت بد پسندم و او نیک تن زن است