واژه «نیزهچه» در زبان فارسی به معنای «نیزه کوچک» یا «حربه کوتاه» است و در متون لغوی قدیم به عنوان نوعی سلاح سبک و کوتاه معرفی شده که اندازه آن از نیزه معمولی کوچکتر بوده است. این واژه در اصل صورت مصغرِ «نیزه» به شمار میآید و برای اشاره به نوعی ابزار جنگی باریک و سبک به کار میرفته که حمل و استفاده از آن آسانتر از نیزههای بلند بوده است. در برخی فرهنگهای لغت مانند لغتنامه دهخدا، «نیزهچه» با واژههای عربی مانند «رمیح» و «عنزه» هممعنا دانسته شده است. واژه «عنزه» به سلاحی گفته میشد که از نظر شکل و اندازه، میان عصا و نیزه قرار داشت؛ یعنی نه به بلندی یک نیزه کامل بود و نه صرفاً یک چوبدستی ساده. از همین رو «نیزهچه» را میتوان نوعی نیزه متوسط یا کوتاه دانست که هم برای جنگ و هم گاهی برای دفاع شخصی به کار میرفته است. این سلاح در گذشته میان جنگجویان و سوارکاران کاربرد داشته و به دلیل سبکی، برای حمل در سفر و نبرد مناسب بوده است. در متون ادبی و تاریخی نیز گاهی این واژه برای توصیف سلاحهای سبک و ظریف جنگی دیده میشود. تلفظ این واژه در منابع مختلف با کسر یا فتح برخی حروف آمده، اما معنای اصلی آن در همه موارد یکسان است. «نیزهچه» از نظر ساخت زبانی نمونهای از واژههای مصغر در فارسی است که با افزودن پسوند، معنای کوچکی و سبکی را منتقل میکند. در مجموع، این واژه به نوعی نیزه کوچک، سبک و کوتاه گفته میشود که میان نیزه و عصا قرار داشته و در گذشته به عنوان سلاحی جنگی و دفاعی استفاده میشده است.
نیزه چه
لغت نامه دهخدا
نیزه چه. [ ن َ / ن ِ زَ / زِ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) رمیح. ( یادداشت مؤلف ). نیزه کوچک: عنزه؛ نوعی نیزه چه است میان نیزه و عصا. ( از منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
رمیح. نیز. کوچک. عنزه: نوعی نیزه چه است میان نیزه و عصا.
جمله سازی با نیزه چه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 من گریان چه کنم زآن مژه و غمزه حذر چه یکی نیزه چه صد چون بگذشت آب از سر