لغت نامه دهخدا
نیرب. [ ن َ رَ ] ( ع ص، اِ ) بدی. ( منتهی الارب ). شر. ( اقرب الموارد ). || سخن چینی. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). نمیمة. ( اقرب الموارد ). || مرد چابک و چست. ( منتهی الارب ). رجل جلید. ( اقرب الموارد ). || رجل نیرب و ذونیرب؛ مرد بد و شریر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
