نوبرده

لغت نامه دهخدا

نوبرده. [ ن َ / نُو ب َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) غلام نوخریده. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

جمله سازی با نوبرده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 زنجیر گشایم، ببرد زلف تو، گر من نوبرده آن غمزه خونخوار نباشم

💡 چون ملک با ملکان مجلس می‌کرده بود پیش او بیست هزاران بت نوبرده بود