نغمه سرایی
نغمه سرایی به معنای ساختن و سرودن اشعار یا ترانه‌هایی است که با موسیقی یا نغمه همراه می‌شوند. این واژه بیشتر در حوزه شعر و ادبیات به کار می‌رود و به فرایندی اشاره دارد که شاعر یا ترانه‌سرا با استفاده از واژگان، احساسات و تخیل خود شعری موزون می‌آفریند که قابلیت اجرا با موسیقی یا آواز را دارد.
تفاوت نغمه سرایی با نغمه پردازی
نغمه سرایی بیشتر به سرودن اشعار و ترانه‌ها (متن کلامی) برای موسیقی اشاره دارد.
نغمه پردازی به خلق ملودی‌ها و آهنگ‌ها (موسیقی بدون کلام) مربوط می‌شود.
جایگاه نغمه سرایی
این هنر در تاریخ ادبیات و موسیقی، همواره جایگاه ویژه‌ای داشته است، زیرا بسیاری از آثار ماندگار هنری به واسطه تلفیق شعر زیبا و موسیقی دلنشین به وجود آمده‌اند. شاعران و ترانه‌سرایان بزرگ با خلق اشعاری که قابلیت اجرا با موسیقی دارند، نقش بسیار مهمی در غنای فرهنگی و هنری داشته‌اند.
مترادف‌ها
آواز خواندن، ترانه خواندن
لغت نامه دهخدا
نغمه سرایی. [ ن َ م َ / م ِ س َ] ( حامص مرکب ) عمل نغمه سرا. رجوع به نغمه سرا شود.
فرهنگ فارسی
نغمه پردازی.
جمله سازی با نغمه سرایی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تا سرو مرا عارض چون یاسمنی هست در هر چمنی نغمه سرایی چو منی هست
💡 شمع و پروانه و گل نغمه سرایی دارد خارخار تو گل پیرهنی نیست که نیست
💡 می شود باد مراد دل دریایی من نی اگر نغمه سرایی است که من می دانم
💡 گوش سخن پذیر طلب کن که عندلیب در برگریز نغمه سرایی نمی کند
💡 گفتم که: بمدح تو کنم نغمه سرایی کآید ز فلک زهره بزیر از بم و زیرم
💡 صدای زیبای آن خواننده در سالن کنسرت باعث شد که همه مخاطبان با شور و اشتیاق فراوان به نغمه سرایی او گوش فرا دهند.
💡 نغمه سرایی برخاسته از دل طبیعت در هنگام سپیده دم، می‌تواند آرامش عجیبی به روح و روان انسان‌های خسته و درمانده ببخشد.
💡 او با تسلط کامل بر قواعد موسیقی، هنر نغمه سرایی را به شکلی بسیار حرفه‌ای و با احساس در برابر تماشاگران اجرا نمود.
