لغت نامه دهخدا
نزیم. [ ن ِ / ن َ ] ( اِ ) ابر و بخارو دود. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نزم شود. || طوفان و سیلاب. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نزم شود.
نزیم. [ ن َ ] ( ع اِ ) دسته تره. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دسته سبزی و تره. ( ناظم الاطباء ).
نزیم. [ ن ِ / ن َ ] ( اِ ) ابر و بخارو دود. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نزم شود. || طوفان و سیلاب. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نزم شود.
نزیم. [ ن َ ] ( ع اِ ) دسته تره. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دسته سبزی و تره. ( ناظم الاطباء ).
دست. تره ٠ دست. سبزی و تره ٠ نزیم
💡 آهنین جامم و پر آه و انین دارم جان نزیم بیدمکی آب که هم حیوانم
💡 دیدنت مردنی ست هر روزم نزیم من چنین که می بینم
💡 گر به قانون معین نزیم عیب مکن حکم عشق است که آشفته شمایل باشم