مینوچهر
لغت نامه دهخدا
مینوچهر. [ چ ِ ] ( ص مرکب ) با روی چون بهشت. زیباروی. ( از برهان ). منوچهر.
فرهنگ فارسی
با روی چون بهشت زیباروی
فرهنگ اسم ها
اسم: مینوچهر (دختر) (فارسی) (تلفظ: minu čehr) (فارسی: مينوچهر) (انگلیسی: minu-chehr)
معنی: با روی چون بهشت، زیباروی، منوچهر، ( مینو = بهشت، چهر = چهره )، بهشت چهره، بهشتی روی، ( به مجاز ) حوروش و زیبارو، ( مینو = بهشت + چهر = چهره )، دارای چهره ای چون بهشت
جمله سازی با مینوچهر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کرد مینوچهر گردون چهره باغ و در او بزم شاهنشه منوچهر فریدون ساخته
