مینو سرشت
مترادف‌ها
طبیعت بهشتی، ذات آسمانی
متضادها
زمینی سرشت، خاکی
لغت نامه دهخدا
مینوسرشت. [ س ِ رِ ] ( ص مرکب ) که سرشتی مانند مینو دارد. که طبیعتی مانند بهشت دارد. دارای سرشت و طبیعت بهشت. دارای خلقت بهشت. توسعاً به معنی زیبا و خرم:
درآمد به آن شهر مینوسرشت
که ترکانش خوانند لنگر بهشت.نظامی.در آن خرم آباد مینوسرشت
فروماند حیران ز بس آب و کشت.نظامی.زمانه به کردار باغ بهشت
زمین از گل و سبزه مینوسرشت.نظامی.|| خوب صورت. مینوپیوند. ( آنندراج ). رجوع به مینوپیوند شود. || آسمانی طبیعت و آسمانی خوی. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
که سرشتی مانند مینو دارد که طبیعتی مانند بهشت دارد
فرهنگ اسم ها
اسم: مینو سرشت (دختر) (فارسی) (تلفظ: minu seresht) (فارسی: مینوسرشت) (انگلیسی: minu seresht)
معنی: آن که یا آنچه طبیعتی مانند بهشت دارد
جمله سازی با مینو سرشت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یکی سنگ مینا‌ی مینو سرشت به زیبایی و خرمی چون بهشت
💡 ندانم در این دیر مینو سرشت مسلم چرا شد بقا در بهشت
💡 که ای پور بیمار مینو سرشت بهشت آفرینم نه مرغ بهشت
💡 درآمد به آن شهر مینو سرشت که ترکانش خوانند لنگر بهشت
💡 در آن خرم آباد مینو سرشت فرو ماند حیران ز بس آب و کشت
