میان دادن

میان دادن. [ دَ ] ( مص مرکب ) فاصله دادن. فرجه دادن. ( یادداشت مؤلف ). || کنایه از قوت دادن و امداد کردن. ( آنندراج ). مجال دادن:
تو میان دهی و گرنه بخیال درنگنجد
که چنان کمر که دانی من بی ادب گشایم.بابافغانی.

فاصله دادن فرجه دادن یا کنایه از قوت دادن و امداد کردن.

💡 واقعه خلیل را برد حسین از میان دادن سر ذبیح را محو نمود داستان