لغت نامه دهخدا
می بوی. [ م َ/ م ِ ] ( ص مرکب ) دارای بوی باده. که بوی می دارد.
می بوی
فرهنگ فارسی
دارای بوی باده که بوی می دارد
جمله سازی با می بوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 باغیست پر از گل و ریاحین ریحان می بوی و لاله می چین
💡 در پای گلی، بکف چو گیری جامی گل رنگ ز می گیرد و می بوی ز گل
💡 تا آفت غم لازمه طبع شراب است می بوی خوش و ساغر ما چشم خراب است
