مومین دل
مترادفها
باایمان، خالص
لغت نامه دهخدا
مومین دل. [ دِ ] ( ص مرکب ) که دلی نرم چون موم دارد. کنایه است از سخت نرم دل و عطوف و رقیق القلب:
آنت مومین دل که گر پیشش بکشتندی چراغ
طبع مومینش چو موم اندر لگن بگریستی.خاقانی.
فرهنگ فارسی
که دلی نرم چون موم دارد.
جمله سازی با مومین دل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آنت مومین دل که گر پیشش بکشتندی چراغ طبع مومینش چو موم اندر لکن بگریستی
💡 شمع مومین دل چو صاحب دردبود از دمش پروانه را مستی فزود
💡 منم آن شمع مومین دل که می سوزم به عشق او ضمیر روشنم بنگر که چون در جان شرر دارم
💡 او با داشتن یک قلب مومین دل، همیشه سعی میکرد در سختیها صبر پیشه کرده و با مهربانی و عشق با تمام اطرافیان خود رفتار کند.
💡 در اشعار کلاسیک و عرفانی، توصیف یک مومین دل که از بدیها دوری میکند و به دنبال حقیقت است، بسیار رایج و زیباست.
💡 زندگی بر اساس آموزههای اخلاقی و داشتن یک مومین دل، میتواند آرامش درونی عمیقی را برای انسان در مواجهه با بحرانهای زندگی به ارمغان بیاورد.