مومین دل

مومین دل. [ دِ ] ( ص مرکب ) که دلی نرم چون موم دارد. کنایه است از سخت نرم دل و عطوف و رقیق القلب:
آنت مومین دل که گر پیشش بکشتندی چراغ
طبع مومینش چو موم اندر لگن بگریستی.خاقانی.

که دلی نرم چون موم دارد.

💡 آنت مومین دل که گر پیشش بکشتندی چراغ طبع مومینش چو موم اندر لکن بگریستی

💡 شمع مومین دل چو صاحب دردبود از دمش پروانه را مستی فزود

💡 منم آن شمع مومین دل که می سوزم به عشق او ضمیر روشنم بنگر که چون در جان شرر دارم