لغت نامه دهخدا
موقور. [ م َ ] ( ع ص ) گران گوش. ( مهذب الاسماء ) گران گوش و استخوان کفته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || چیز دارای نشانه که در آن وقرات باشد. ( از اقرب الموارد ).
موقور. [ م َ ] ( ع ص ) گران گوش. ( مهذب الاسماء ) گران گوش و استخوان کفته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || چیز دارای نشانه که در آن وقرات باشد. ( از اقرب الموارد ).
گران گوش ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تپه موقور تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان البرز، روستای پیریوسفیان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۴۵۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.