مهابهاراتا

مهابهاراتا. [ م َ ب َ ] ( اِخ ) مهابهارات. حماسه بزرگ هندوان به زبان سنسکریت که شامل هیجده کتاب است و تألیف آن را به ویاسا فرزانه هند نسبت می دهند. اما این حماسه در یک زمان و توسط یک شاعر سروده نشده بلکه قریب صد شاعر آن را در طی چند قرن سروده اند و از این رو تاریخ تألیف آن را بعضی از 200 ق.م.تا 200 م. نوشته اند. این حماسه شامل جنگهای کوروها و پاندوها و فتوحات کریشنا و ارجونا است. منظومه عرفانی معروف بهگوست گیتا جزئی از این حماسه است.

مهابهارات. حماسه بزرگ هندوان به زبان سنسکریت که شامل ۱۸ کتاب است و تالیف آن را به ویاسا فرزانه هند نسبت می دهند. اما این حماسه در یک زمان و توسط یک شاعر سروده نشده بلکه قریب صد شاعر آنرا در طی چند قرن سروده اند و از این رو تاریخ تالیف آن را بعضی از ۲٠٠ ق م. تا ۲٠٠ م. و بعضی از ۳٠٠ تا ۵٠٠ م. نوشته اند. این حماسه شامل بیش از ۱٠٠٠٠٠ بیت و حاکی از جنگهای کوروها و پاندوها و فتوحات کریشنا و ارجونا است. منظومه عرفانی معروف بهگوت گیتا جزیی از این حماسه است.
یا مهابهارات ٠ حماس. بزرگ هندوان به زبان سنسکریت که شامل هیجده کتاب است و تالیف آن را به ویاسا فرزان. هند نسبت می دهند ٠

مَهابَهاراتا (Mahabharata)
به سانسکریت شعر بزرگ بهاراتا. حماسه ای هندو به سانسکریت، مشتمل بر ۱۸ کتاب و ۹۰هزار قطعه، که اصل آن در حدود ۹۰۰پ م نوشته شده و احتمالاً صورت فعلی آن حدود ۳۰۰پ م تصنیف شده است. این کتاب و نیز رامایانا بزرگ ترین حماسه های مذهبی هندوها به شمار می روند. بهاگاواد گیتا یا سرود خدایان بخشی از کتاب ششم مهابهاراتا است که آن را یکی از مقدس ترین آثار هندو می دانند. داستان شعر، که حوادث آن در دشت گنگ علیا می گذرد، شرح سرنوشت خانواده های در حال جنگ کائوراواها و پانداواها، هر دو از اعقاب شاه بهاراتا، است و ارزش های اخلاقی جامعۀ قدیم هندو و مخصوصاً مسئولیت فردی را نشان می دهد. مهابهاراتا، به منزلۀ نوشته ای هندو، به هندوان یاد می دهد که چگونه بر خشم، حسادت، رقابت، و حرص غلبه کنند و می آموزد که خیر بر شر پیروز خواهد شد. داستان های این حماسه غالباً با رقص، تئاتر، و نمایش عروسکی اجرا می شوند. این داستان با پیروزی پانداواس و انزواگزینی به شکل زندگی در مراقبه در هیمالیا تمام می شود. در بهاگاواد گیتا آرجونا، قهرمان داستان، ناگزیر می شود که با مسئلۀ جنگیدن و کشتن دوستان و بستگانش، که در طرف مقابل می جنگند، دست و پنجه نرم کند. ارابه رانِ او، که کریشنا، خدای هندو، در هیئتی مبدّل است، عمل درست را به او نشان می دهد. کریشنا به او توصیه می کند که بجنگد، زیرا تا زمانی که او خدا را دوست دارد و کارهایش را به خدا پیشکش می کند، می تواند وظیفه اش را به انجام برساند. پیام بهاگاواد گیتا در اهمیت عشق و کارهای مبتنی بر عشق استوار است.

💡 مرزهای قدیمی بنگلادش در جنوب آسیا ناشناخته است. در کتابهای جغرافیا به اجتماعی از مردم که بنگا نامیده می‌شدند اشاره شده‌است. مهابهاراتا چندین درگیری را در این اجتماع ذکر می‌کند. مارکوپولو نیز در خاطرات خود به نام بنگلا اشاره می‌کند. تاریخ‌نگاران دیگری هم با نام‌های گوناگون به این منطقه جغرافیایی اشاره کرده‌اند ولی برای نخستین بار نام بنگال در دوران سلطنت اکبرشاه استفاده شد؛ هنگامی که استان شرقی موخالز به عنوان سوبا - بنگلا شناخته شد. در روزگار چیرگی بریتانیا بر هند بین سال‌های ۱۸۵۴–۱۸۷۴ بنگال شامل این قسمت‌ها بود: ۱-بنگال خاص؛ ۲- ایالت بیهار در هند کنونی و مناطق اریسا و چوتانگپور در غرب؛ ۳- قسمتی از دره سورما در شمال شرقی.

💡 مهره‌های درخت بلیله گرد اما با پنج ضلع صاف‌تر است. به نظر می‌رسد که در شعر حماسی مهابهاراتا و در کتاب ریگودا ۱۰ سرود ۳۴ میوه‌های بلیله به عنوان تاس استفاده شده‌است. یک مشت آجیل بلیله روی تخته بازی ریخته می‌شد و بازیکنان باید زنگ بزنند که آیا شماره آن فرد یا زوج بوده‌است.