لغت نامه دهخدا
مهاء. [ م َ ] ( ع اِ ) کجی و عیب کاسه و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). عیب و کجی در کاسه و جز آن. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
مهاء
جمله سازی با مهاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زرهای سور چرخ و در مهاء عفوت آب؟ بر بلبلی که چون تو سراید نثار باد
