لغت نامه دهخدا
مناسب خوانی. [ م ُ س ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) خواندن اشعار مناسب به اقتضای موقع و محل. حالت و چگونگی مناسب خوان. رجوع به مدخل قبل شود.
مناسب خوانی. [ م ُ س ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) خواندن اشعار مناسب به اقتضای موقع و محل. حالت و چگونگی مناسب خوان. رجوع به مدخل قبل شود.
خواندن اشعار مناسب به اقتصای موقع و محل حالت و چگونگی مناسب خوان.
💡 دکلاماسیون شعر، تحریرهای برجسته، تنوع تحریری، صدایی رسا و قدرتمند و مناسب خوانی برخی از ویژگیهای آوازی اوست.