لغت نامه دهخدا
ملکت بخش. [ م ُ ک َ ب َ ] ( نف مرکب ) که مملکت و پادشاهی بخشد. که عظمت و بزرگی و فرمانروایی بخشد. ملک بخش:
تراست ملک و تویی ملک دار و ملکت بخش
ترا سزاست خدایی به هر زبان الحق.انوری ( دیوان چ مدرس رضوی ص 273 ).
ملکت بخش
فرهنگ فارسی
که مملکت و پادشاهی بخشد. که عظمت و بزرگی و فرمانروایی بخشد. ملک بخش.
جمله سازی با ملکت بخش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز راه امتحان دارای ملکت بخش ملک آرا ردیف شعر کرد از من تمنا اشتر و حجره
