لغت نامه دهخدا
ملوکا. [ م َ ] ( اِ ) به معنی ملکا است که مجتهد و فقیه و صاحب مذهب ترسایان باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). رئیس ترسایان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ملکا شود.
ملوکا. [ م َ ] ( اِ ) به معنی ملکا است که مجتهد و فقیه و صاحب مذهب ترسایان باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). رئیس ترسایان. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ملکا شود.
[ویکی الکتاب] معنی مُّلُوکاً: حاکمان
ریشه کلمه:
ملک (۲۰۶ بار)
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مَلِکِ النَّاسِ هو الّذی یسوسهم و یدبّر امورهم، خصّ النّاس بالذّکر لانّ فیهم ملوکا فاخبر تعالی انّه مالک الملوک.