لغت نامه دهخدا
ملایک سپاه. [ م َ ی ِ س ِ ] ( ص مرکب ) که سپاه از ملایک دارد. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). آنکه لشکر از فرشتگان داشته باشد: ذات اعظم خدایگانی که در اهبت جهان گشایی و ابهت فلک فرسایی، تاج بخش جباران و باج ستان جهانداران است، جمشیدوار بر سریر سعادت و وسادت سیادت، عدل سگال و امت پناه، پیمبرخصال، ملایک سپاه... ( منشآت خاقانی چ محمد روشن ص 318 ).