ملامت گو
مترادفها
ملامتگر، سرزنشگر، عیبجو
متضادها
ستایشگر، ممدوح
لغت نامه دهخدا
ملامت گو. [ م َ م َ ] ( نف مرکب ) ملامت گوینده. آنکه سخنان سرزنش آمیز گوید. سرزنش کننده. ملامتگر:
عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند
ای ملامت گو خدا را رو مبین آن رو ببین.حافظ ( دیوان چ قزوینی ص 278 ).و رجوع به ماده بعد و ترکیب ملامت گفتن ذیل ملامت شود.
جمله سازی با ملامت گو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ای ملامت گو سلامت مر ترا ای سلامت جو رها کن تو مرا
💡 شکار آن کمان ابرویم، اینک داغ او بر دل ملامت گو مزن تیرم که من با داغ سلطانم
💡 منعم مکن ای ناصح پندم مده ای مشفق کز حرف ملامت گو من گوش کری دارم
💡 دوستان ما را ملامت می کنند این سخن را با ملامت گو بگو
💡 او برخلاف دیگران که فقط نقد میکردند، یک ملامت گو بود که با لحنی مهربان اما جدی، اشتباهات دوستانش را به آنها گوشزد میکرد.
💡 در آن جمع دوستانه، کسی نبود که ملامت گو باشد و همه با صبوری و مدارا، نظرات متفاوت یکدیگر را میپذیرفتند و گفتگو میکردند.
💡 او از اینکه ملامت گو به سبک زندگی مدرن او باشد، بسیار بیزار بود و همیشه سعی میکرد استقلال فکری خود را حفظ کند.