مصلحت کار
اصطلاح مصلحت کار به فردی اطلاق میشود که در انجام امور خود، مصلحت و بهینهترین راه را در نظر میگیرد. چنین شخصی با سنجش شرایط و پیامدهای کارها، تصمیمهایی اتخاذ میکند که کمترین زیان و بیشترین منفعت را به همراه دارد. در واقع، مصلحت کار کسی است که رفتار و تصمیماتش عقلانی و با دوراندیشی انجام میشود.
مصلحت کار علاوه بر داشتن عقل و دوراندیشی، صفات اخلاقی نیز دارد؛ این افراد نیکوکار، زیرک و دانا هستند و انتخابهایشان به نفع دیگران نیز تمام میشود. آنان سزاوار مشورت و پند دادناند، زیرا توانایی تشخیص مسیر درست و بهترین عمل را دارند و میتوان به تجربیات و قضاوتهایشان اعتماد کرد.
در متون قدیم، مصلحت کار به عنوان نمونهای از انسان ایدهآل مطرح شده است که هم در امور شخصی و هم اجتماعی توان تصمیمگیری درست دارد. این صفت، راهنمای عمل برای دیگران است و نشاندهنده پیوند خرد، اخلاق و تجربه در رفتارهای روزمره و حرفهای فرد است.
مترادفها
مصلحتاندیش، سیاستمدار، تدبیرگر
لغت نامه دهخدا
مصلحت کار. [ م َ ل َ ح َ ] ( ص مرکب ) کسی که از روی مصلحت کار میکند. || کسی که بهتر کار میکند. ( ناظم الاطباء ). نکوکار. || زیرک و دانا در کارها. || سزاوار مشورت و پند. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
کسی که از روی مصلحت کار میکند
جمله سازی با مصلحت کار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سر ببازم به هوای تو که مسکین توام عاقبت مصلحت کار در آن خواهد بود
💡 مرا هر آینه لازم بود جلای وطن چرا که مصلحت کار بیدلان سفرست
💡 هر آنچه مصلحت کار من در آن دانی اگر شفاست وگر مرگ ای خدا بفرست
💡 عرفی از مصلحت کار فراموش مکن مده از کف به زیان، گوهر بی سود مخر
💡 در دلبری از چشم مجو مصلحت کار عاقل نکند پیروی رای علیلی
💡 مگر که مصلحت کار من درین دیدی؟ که هیچ مصلحت کار من نمی بینی