مشل

مشل. [ م َ ] ( ع مص ) کم دوشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || شمشیر برکشیدن. ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). و رجوع به امتشال شود.
مشل. [ م ِ ش َل ل ] ( ع ص ) حمار مشل؛ خر بسیار راننده. || رجل مشل؛ مرد سبک در حاجت و نیکوصحبت خوش ذات. ( از منتهی الأرب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

حمار مشل خر بسیار راننده

💡 چو مشل برگشاید از نهانی بیابد راز اسرار معانی