مشتم

مشتم. [ م ُ ش َت ْ ت َ ] ( ع ص ) شیر غضبناک. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). شیر بیشه غضبناک و خشمگین. ( ناظم الاطباء ).

شیر غضبناک شیر بیشه

💡 هرکه خورد مشتم و گوید سخن مشت خورد بار دگر بر دهن

💡 گر رسولی چیست در مشتم نهان چون خبر داری ز راز آسمان

💡 من دوش قضا یار و قدر پشتم بود نارنج زنخدان تو در مشتم بود

💡 مگو ز غارت این تن تهی بود مشتم بیا بیا که بود خاتمی در انگشتم

💡 او به یک مشتم بریزد چون رصاص شاه فرماید مرا زجر و قصاص

💡 شکست دل نمی‌دیدم نفس گر جمع می‌کردم به رنگ غنچه این مشتم به خاطر بعد جنگ آمد