مسندگاه

مسندگاه. [ م َ ن َ ] ( اِ مرکب ) تکیه گاه. || پناه گاه و جای پناه. ( ناظم الاطباء ).

💡 به مسندگاه بی‌همتا نشینی گدای کشورت خسرو نشان باد

💡 حرف مسندگاه جم، عرفی، میاور بر زبان با چنان مستی که می داند ره گلخن هنوز

💡 شمع کافوری و مصباح زجاج مسند دیبا و مسندگاه عاج

💡 جوانمردی که سوی شاه می رفت به مسندگاه عز و جاه می رفت

💡 یکی را بهر ماتم کاه پاشند یکی را زر به مسندگاه پاشند