لغت نامه دهخدا
مسجد بردی. [ م َ ج ِ ب َ ] ( اِخ ) قریه ای است یک فرسنگی میانه شمال و مغرب شیراز. ( فارسنامه ناصری ). قصبه ای است از دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان شیراز. واقع در 6هزارگزی شمال باختری شیراز، با 5293 تن سکنه. آب آن از قنات و نهر اعظم و راه آن اسفالته به شیراز است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).