مستکین
لغت نامه دهخدا
مستکین. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استکانة.فروتن و کمینه و رام و خوار. ( از منتهی الارب ). خاضعو ذلیل. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استکانة شود.
جمله سازی با مستکین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مهی کز تابش مهرش دهد هر ذره را تابی چرا بر صدر بینائی نماید مستکین ما را
💡 دولتها موظف هستند از طریق برنامههای حمایتی و رفاهی، وضعیت معیشتی مستکین را بهبود بخشیده و از فقر آنها جلوگیری کنند.
💡 در متون دینی، توجه ویژه به حقوق مستکین و کمک به نیازمندان، به عنوان یکی از اصلیترین وظایف اخلاقی و اجتماعی ذکر شده است.
💡 عدالت اجتماعی زمانی محقق میشود که شکاف طبقاتی کاهش یافته و امکان دسترسی عادلانه به امکانات پایه برای مستکین فراهم گردد.