مروب

مروب. [ م ِرْ وَ ] ( ع اِ ) خنور یا مشک شیر خوابانیدن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ماست دان. محقن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). ج، مَراوِب. ( ناظم الاطباء ).
مروب. [ م ُ رَوْ وَ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر ترویب. رجوع به ترویب شود. || سقاء مروب؛ مشک شیر خوابانیده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

مشک شیر خوابانیده

💡 جز بخیلان را مروب و جز لئیمان را مبند جز معادی را مکوب و جز موالی را مپای