مذ. [ م ُ ] ( ) به معنی صاحب و خداوند باشد و مرکب می آید همچو اسفندارمذ. ( برهان قاطع ). اشتباه است، چه اسفندارمذ مرکب است از: اسفند = اسپند + ارمذ = ارمئتی. این کلمه با بد ( پسوند اتصاف ) در سپهبد، موبد، گهبد خلط شده است. ( حاشیه دکتر معین بر برهان قاطع ).
مذ. [ م ُ ] ( ع ق ) از آنگاه باز. ( منتهی الارب ). ابتدای زمان. از آن زمان. ( غیاث اللغات ). منذ. رجوع به منذ شود.
ابتدای زمان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گرچه گویند ابر نیسان با کفش ماند بجود لیکن این الغیم من کفیه مذ طالا و این
💡 اشک من از عقیق یمن می دهد نشان مذ خیمة سعاد علی ایمن العذیب
💡 و مذ مدح بقاع و مواطن است و آن ایام زمین پاک خوش را مذ می خوانند و رذ مدح مردم بود و مذ در زبان پهلوی بسیار درآید.»
💡 قائد نوروز چتر آینه گون زد ماه سفندار مذ طلایه برون زد
💡 «مد در لغت پهلوی بسیار است گویند برغمذ و فریومذ و ششتمذ و انجمذ در مسترقه اسفندمذ و در نامِ ماهها اسفندارمذ یعنی شکوفه و نبات پیدا شود و در نام روزها همین، در زبان فارسی می گویند رذ و مذ رذ دانا و بخرد باشد.
💡 کیف السبیل الیالخیال برقدة والطرف مذ رحل الاحبة ماغفا
