مدیح خوان

کلمه «مدیح‌خوان» به کسی گفته می‌شود که در وصف و ستایش بزرگان دین، پیامبر یا امامان شعر و نثر مدح‌آمیز می‌خواند. این واژه بیشتر در مجالس مذهبی به کار می‌رود و به فردی اشاره دارد که با صوت و لحن مناسب مدیحه‌سرایی می‌کند. مدیح‌خوان معمولاً اشعاری درباره فضایل اخلاقی، شجاعت و بزرگی شخصیت‌های مقدس اجرا می‌کند. هدف از آن ایجاد فضای معنوی و افزایش محبت و احترام نسبت به اولیای دین در دل شنوندگان است. این کار نیازمند صدای خوش، تسلط بر شعر و توانایی انتقال احساسات معنوی به مخاطب می‌باشد. مدیح‌خوان با انتخاب اشعار مناسب، مجلس را به سمت شادی معنوی و یادآوری ارزش‌های دینی هدایت می‌کند. در برخی مراسم مانند میلادها، نقش مدیح‌خوان بسیار پررنگ و مورد توجه شرکت‌کنندگان است. این کار با نوحه‌خوانی تفاوت دارد، زیرا مدح بیشتر بیان فضایل و شادی‌های مذهبی است. این واژه در فرهنگ مذهبی احترام‌آمیز است و به فردی با مهارت هنری و معنوی اشاره دارد.