مدحتگر

💡 رایت سوی مدحتگر و چشمت سوی معشوق گوشت سوی خنیاگر و دستت سوی ساغر

💡 خشنودم از زمانه که مدحتگر توام چونانکه مجلس تو ز بخت جوان خویش

💡 نطقم در این مدیح مگر خواست گفتنت کای رای روشنت را مدحتگر آفتاب

💡 چون صفحه خورشید ورق در کف صائب روشندل ازان است که مدحتگر صبح است

💡 دل جویا نخورد زین غزل آرایی آب منقبت سنج بود خامهٔ مدحتگر او

💡 از مدح تو فخر آرم و از مهر تو نازم هرچند منم شاعر مدحتگر سلطان

💡 او با وجود اینکه یک مدحتگر در دربار بود، اما سعی می‌کرد در اشعار خود، حقیقتی را که در دل داشت، با ظرافت به پادشاه بگوید.

💡 بسیاری از مدحتگران در گذشته فقط به دنبال دریافت هدایای گرانبها بودند و کمتر به کیفیت ادبی و هنری اشعار خود توجه و تمرکز داشتند.

💡 یک مدحتگر واقعی باید بتواند با استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی، زیبایی‌های اخلاقی شخصیت مورد نظر خود را به شکلی باشکوه توصیف کند.