مدحتگر

💡 رایت سوی مدحتگر و چشمت سوی معشوق گوشت سوی خنیاگر و دستت سوی ساغر

💡 خشنودم از زمانه که مدحتگر توام چونانکه مجلس تو ز بخت جوان خویش

💡 نطقم در این مدیح مگر خواست گفتنت کای رای روشنت را مدحتگر آفتاب

💡 چون صفحه خورشید ورق در کف صائب روشندل ازان است که مدحتگر صبح است

💡 دل جویا نخورد زین غزل آرایی آب منقبت سنج بود خامهٔ مدحتگر او

💡 از مدح تو فخر آرم و از مهر تو نازم هرچند منم شاعر مدحتگر سلطان