لغت نامه دهخدا
مخلوقیت. [ م َ قی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) آفریده شدگی، ضدّ خالقیت. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
مخلوقیت. [ م َ قی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) آفریده شدگی، ضدّ خالقیت. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مخلوقیه: به جهت باور به مخلوقیت قرآن
💡 و این واقعه که در محضر رشید اتفاق افتاد مشهور است. شافعی از آن احساس خطر کرد و دانست که با آشکارا شدن اعتقاد به مخلوقیت قرآن فتنه بالا خواهد گرفت. پس از بغداد به مصر گریخت.