لغت نامه دهخدا
محصوص. [ م َ ] ( ع ص ) موی سترده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ).
محصوص. [ م َ ] ( ع ص ) موی سترده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ).
موی سترده شده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در مورد وجه استعمال این لقب برای امامان شیعه، به روایات متعددی در منابع شیعه استناد میشود. این روایات به دو دسته کلی تقسیم شدهاند؛ روایاتی که لقب بقیةالله را برای همه امامان شیعه معرفی مینماید و دسته دوم، روایاتی که این لقب را محصوص امام دوازدهم شیعیان میداند.