گهر خانه

لغت نامه دهخدا

گهرخانه. [ گ ُ هََ ن َ / ن ِ ]( اِ مرکب ) مخفف گوهرخانه. رجوع به همین کلمه شود.

فرهنگ فارسی

گوهر خانه. یا گهرخان. اصلی. قرب و جوار حق: تن بگهر خان. اصلی شتافت دیده چنان شد که خیالش نیافت. ( نظامی )

جمله سازی با گهر خانه

💡 گشتم از اشک ندامت مخزن گنج گهر خانه من چون صدف معمور ازین باران شده

💡 دل بپرداز ز جمعیت دنیا زنهار که صدف می شود از آب گهر خانه خراب