کلمهی «گماشتنی» در فارسی به معنای «کسی یا چیزی است که برای انجام کاری مشخص منصوب یا مأمور شده است»، یعنی فرد یا شیء که توسط مقام یا مسئول بالاتر برای انجام وظایف مشخص تعیین شده باشد. این کاربرد بیشتر در متون رسمی، اداری و سازمانی دیده میشود و نشاندهنده اعتماد و مسئولیت محولشده به فرد است. دومین معنی «گماشتنی» به مفهوم «لیاقت و شایستگی برای سپردن مسئولیت» است؛ یعنی فردی که درخور گماشتن و شایسته انجام وظیفه باشد. این معنا بار مثبت اخلاقی و اجتماعی دارد و نشان میدهد فرد دارای صلاحیت، توانایی و اعتماد لازم برای انجام مأموریت است. در ادبیات فارسی، «گماشتنی» هم برای وصف فردی که منصوب شده و هم برای تأکید بر شایستگی او بهکار میرود. این صفت میتواند نشاندهنده تعهد، توانایی و مسئولیتپذیری فرد باشد. از نظر معنایی، «گماشتنی» با واژههایی مانند منصوب، شایسته، مأمور و صلاحیتدار هممعنی یا نزدیکمعنی است. این کلمه نشاندهنده ترکیبی از اعتماد، مسئولیت و لیاقت است که فرد را برای انجام وظایف مختلف واجد شرایط میسازد.
گماشتنی
لغت نامه دهخدا
گماشتنی. [ گ ُ ت َ ] ( ص لیاقت ) درخور گماشتن. رجوع به گماشتن شود.
جمله سازی با گماشتنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به شکر این که ترا چشم دل گشاده شده است به هر چه هست، ز عبرت نظر گماشتنی است
