لغت نامه دهخدا
گلاب شکر. [گ ُ ش ِ ک َ ] ( اِ مرکب ) قسمی شیرینی که در میان گلاب دارد. شیرینی که در درون آن شربتی معطر به گلاب است.
گلاب شکر. [گ ُ ش ِ ک َ ] ( اِ مرکب ) قسمی شیرینی که در میان گلاب دارد. شیرینی که در درون آن شربتی معطر به گلاب است.
قسمی شیرینی که در میان گلاب دارد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شیشه ز گلاب شکر میفشاند شمع به دستارچه زر میفشاند