گل کش

گل کش. [ گ ِ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) آن که گل کشد. کسی که گل را حمل کند. عمله. کارگر بنایی. آنکه در بنایی گل کشد. || ( اِ مرکب ) زنبری که در آن گل را از جایی به جایی برند. کوچکتر از زنبر ( زنبق ) و بزرگتر از کپه و چهار دسته دارد و دو تن با آن گل برند. ظرف چوبین بزرگتر از زنبه ( زنبر ).

آنکه گل کشد کسیکه گل را حمل کند.

💡 دو دستش چنان چون دو چوگان گل کش دو پایش چو دوخر کمان کمانگر

💡 ای پسر ریش آوریدی گل کش و دیوار زن باد سرد از درد ریش آورد کی دیوار زن

💡 بزم عشرت به سر سبزه و گل کش که شوند جام بزم تو یکی لاله و دیگر نرگس

💡 دوان می‌شد به پشت باد پائی چو گل کش باد بر گیرد ز جائی