لغت نامه دهخدا
گل پرورد. [ گ ُ پ َرْ وَ ] ( ن مف مرکب ) روغن گل پرورد؛ روغنی که به گل آمیخته دارند، خوشبوی کردن گیسو یا تن را.
گل پرورد. [ گ ُ پ َرْ وَ ] ( ن مف مرکب ) روغن گل پرورد؛ روغنی که به گل آمیخته دارند، خوشبوی کردن گیسو یا تن را.
آنچه با گل آمیخته باشند: روغن گل پرورد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کسی که خیره نظر سیدا چو شبنم شد به روی سبزه و گل پرورد زمانه ما
💡 گر همی گل پرورد طبع بهاران کار اوست طبع او گل پرورد زیرا که گل را مادر است
💡 گر باغبان گل پرورد کز وی زمانی برخورد یا زحمت کانون برد یا محنت تشرین کشد
💡 سموم قهر تو، برق آورد ز ریح شمال نسیم لطف تو، گل پرورد ز باد سموم