گریبان کردی
لغت نامه دهخدا
گریبان کردی. [ گ ِ ن ِ ک ُ ] ( اِ مرکب ) نوعی از پوشش اهل ولایت و بعضی گویند جامه ای است که پیش از زمستان در فصل پائیز پوشند و چون زمستان شود کاتبی پوشند. میرزا طاهر وحید:
سردی فصل خزان خطاو معلوم نیست
حسنش اما خوش گریبان کردیی پوشیده است.( آنندراج ) ( بهار عجم ).
جمله سازی با گریبان کردی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کشیدی دامن خود از کفم ای لاله روی من مرا چون داغ آتش در گریبان کردی و رفتی
💡 وقتی با آن رفتار تند و بیموقع گریبان کردی، باعث شدی که تمام دوستان صمیمیات از تو فاصله بگیرند و صحبت نکنند.
💡 اگر میدانستی آن حرفها چقدر دردناک است، شاید هرگز با آن لحن تند گریبان کردی کسی را که همراهت بود.
💡 اگر مدام با آن کلمات تند گریبان کردی دیگران را، در نهایت هیچکس حاضر نخواهد بود با تو همکاری کند.