کت بسته

کت بسته. [ ک َ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) که دو دست وی از بازو به بالا به بند بسته شده باشد. آنکه کت وی را به پشت بسته باشند. ( فرهنگ فارسی معین ). کتیف. ( یادداشت مؤلف ):
دزد کت بسته رئیس الوزرا خواهد شد
مایه رنج تو و محنت ما خواهد شد.ایرج.

( صفت ) آنکه کت وی را به پشت بسته باشند.

💡 از آن پیش کت بسته زی شهریار برم پوزشت نآید آن گه به کار