چوگان باختن

چوگان باختن. [ چ َ / چُو ت َ ] ( مص مرکب ) به چوگان بازی پرداختن. بازی گوی و چوگان کردن. چوگان بازی کردن:
زمانه اسپ و تو رائض به رای خویشت تاز
زمانه گوی و تو چوگان به رای خویشت باز.رودکی.نامه نویسد بدیع و نظم کند خوب
تیغ زند نیک و پهنه بازد و چوگان.فرخی.چوگان باختند و نیزه انداختند.( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 349 ).- گوی و چوگان باختن؛ ببازی گوی و چوگان پرداختن. چوگان بازی کردن:
اسب در میدان رسوائی جهانم مردوار
بیش از این در خانه نتوان گوی و چوگان باختن.سعدی ( بدایع ).

بچوگان بازی پرداختن چوگان بازی کردن ٠

💡 منصب تو چست چوگان باختن رخش زیر ران به میدان تاختن

💡 یارم به چوگان باختن چون رو به میدان می‌نهد از هرکه خواهد گوی سر گردن چه چوگان می‌نهد

💡 همه خوبان به چوگان باختن یارب چرا هرگز نمی آید برون ماه من و چوگان نمی بازد

💡 مشو سنگین دلا مشغول چوگان باختن چندین یکی چوگان حوالت کن به من جانبازی من بین