لغت نامه دهخدا
چوبک زدن. [ ب َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) طبل زدن. نواختن طبل. نواختن چوب بر تخته. عمل پاسبانان شبگرد در بیدار ساختن پاسبانان با نواختن چوبی به چوب دیگر:
ناهید زخمه زن گه چوبک زدن به شب
چابک زن خراجی چوبک زنان اوست.خاقانی.
چوبک زدن
فرهنگ فارسی
طبل زدن. نواختن طبل. نواختن چوب بر تخته. عمل پاسبانان شبگرد در بیدار ساختن پاسبانان با نواختن چوبی به چوب دیگر.
جمله سازی با چوبک زدن
💡 ناهید زخمه زن گه چوبک زدن به شب چابک زن خراجی چوبک زنان اوست
