لغت نامه دهخدا
چهاردندان. [ چ َ / چ ِ دَ ] ( ص مرکب ) که دندان چهار دارد. || شتر هفت ساله. ( فرهنگ نظام ).
چهاردندان. [ چ َ / چ ِ دَ ] ( ص مرکب ) که دندان چهار دارد. || شتر هفت ساله. ( فرهنگ نظام ).
که دندان چهار دارد ٠ یا شتر هفت ساله
💡 برخی از نخستیسانان مانند گربه و اسب، ۱۲ دندان پیش و جوندگان، چهار دندان پیش دارند در حالی که روباه، ۹ و خرگوش ۶ دندان پیش دارد.
💡 غار تحتانی غار زوکودیان چین، یکی از مهمترین مکانهای باستانشناسی در سراسر جهان است. بقایای ۴۵ انسان راستقامت در آنجا یافتشده و هزاران ابزار مورد استفاده آنها نیز در آنجا یافت شدهاست. بسیاری از این بقایای در طول جنگ جهانی دوم از بین رفتهاند، به استثنای دو مورد جدایی استخوان از جمجه یا ستون فقرات پس از تولد، که در سال ۱۹۵۱ در چین کشف شد و چهار دندان انسان که در «تپه استخوان اژدها» کشف شد.
💡 دندانهای پیشین:به چهار دندان جلویی در فک بالا و پائین (جمعاً ۸ دندان)، دندانهای پیشین گفته میشود. دندانهای پیشین بزرگ، تخت و دارای لبه تیز و باریک هستند که برای بریدن لقمهٔ غذا کاربرد دارند. دندانهای پیشین، تک ریشهای هستند.