چنگ چنگ

چنگ چنگ. [ چ ُ چ ُ ] ( اِ مرکب ) کنایه از سرزنش و ملامت. ( لغت محلی شوشتر خطی ).

کنایه از سرزنش و ملامت.

💡 چون گرفتی چو زهره در بر چنگ چنگ زهره فتادی از آهنگ

💡 زر افشاند بر بینوا چنگ چنگ کشید آه و زد جنگ خود را بسنگ

💡 با چنگ چنگ و بر بط بونصر در عتاب وندر میان باغ خوش اندر گرفته پای

💡 پوستم بر استخوان مانند چنگ چنگ گشتم ناله زیر و زار شد

💡 نوازان نوازنده در چنگ چنگ ز دل برده بگماز چون زنگ زنگ

💡 از بس که لحن شعر من اندر ثنای شاه بر چرخ رفت زهرسوی چنگ چنگ برد