چشم بیمار

چشم بیمار. [ چ َ / چ ِ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چشم نیم بسته ای که بر جمال و نیکویی معشوق بیفزاید. ( ناظم الاطباء ).

چشم نیم بسته وخمار آلودکه شاعران بزیبایی وصف کند

💡 نیست بر خسته روانان نفس عیسی را چشم بیمار تو نازی که به عالم دارد

💡 منت ایزد را که می بینم به یمن همتت چشم بیمار جهان داروی درمان یافته

💡 می‌دهد لعل توام ساده جوابی لیکن چشم بیمار تو مایل به مزور شده است

💡 به گرد چشم نرگس خواب آسایش نمی گردد نمی دانم که دارد چشم بیمار که رنجورش

💡 ضبط صحت آنچنان کردی که در عالم نماند خسته جز چشم بیمار بتان دلربا