هم حجره

لغت نامه دهخدا

هم حجره. [ هََ ح ُ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) آن که با دیگری در یک حجره زندگی کند. همنشین. دوست:
مغی را که با من سر و کار بود
نکوروی و هم حجره و یار بود.سعدی.|| در تداول دو کس را گویند که در بازار به یک دکان نشینند و کسب کنند یا دو طالب که در مدرسه دینی در یک حجره منزل گیرند.

فرهنگ فارسی

آن که با دیگری در یک حجره زندگی کند همنشین

جمله سازی با هم حجره

💡 وی در قم در مدرسه حجتیه مشغول تحصیل علوم دینیه شد و با سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد و سید محمد هاشم غضنفری خوانساری هم حجره و هم مباحثه بود.

💡 مغی را که با من سر و کار بود نکوگوی و هم حجره و یار بود