نجم الدین ایوب

لغت نامه دهخدا

نجم الدین ایوب. [ ن َ مُدْ دی اَی ْ یو ] ( اِخ ) معروف به اوحد. نخستین ِ ایوبیان الجزیره است. وی تا سال 607 هَ.ق. حکومت کرد. ( از طبقات سلاطین اسلام ص 68 ).

فرهنگ فارسی

الملک الصالح نجم الدین ایوب از ملوک ایوبی و نیز جد خاندان ایوبی است که از سال ۵۶۷ تا ۶۴۸ در شامات و فلسطین و ناحیه کوهستانی واقع بین حوضه های علیای دجله و فرات حکومت داشتند.
مشهور به صالح ششمین ایوبیان مصر است

جمله سازی با نجم الدین ایوب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 زادگاه او دشت قبچاق در حدود ۶۲۵ ه.ق بود. او سال‌های اول عمر خویش را در مولد خود به سر برد و سپس در هجوم مغول اسیر و در سیواس به غلامی فروخته شد و از آنجا وی را به حلب و سپس به قاهره بردند و امیر علاءالدین ایدکین بندقدار وی را بخرید و بیبرس نزد وی ببود تا این که الملک الصالح نجم الدین ایوب در شوال ۶۴۴ بر امیر علاءالدین دست یافت و بیبرس را نیز ضمن سایر مایملک وی تحت اختیار خویش آورد و چون همت و فطنت و ذکاء او بدید وی را رئیس یکی از فرق حَرس خاص خود کرد و بیبرس در سایهٔ همت و فطنت خویش مدارج ترقی بپیمود تا به مرتبهٔ حکومت رسید.

💡 نجم الدین ایوب یکی از شخصیت‌های مهم در تاریخ اسلام بود که نقش‌های تاثیرگذاری در دوران‌های مختلف سیاسی و نظامی ایفا کرد و نامش ماندگار شد.

💡 در کتاب‌های تاریخ قدیمی، روایت‌های مختلفی درباره زندگی و تصمیمات سیاسی نجم الدین ایوب وجود دارد که هر کدام از زاویه‌ای متفاوت بررسی شده‌اند.

💡 پژوهشگران تاریخ با دقت به بررسی وابستگی‌های خانوادگی و قدرت سیاسی نجم الدین ایوب پرداخته‌اند تا ریشه‌های برخورد او با حاکمان زمان خود را بیابند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران