نثارافشان
مترادفها
پراکندهکننده، پخشکننده
لغت نامه دهخدا
نثارافشان. [ ن ِ اَ ] ( نف مرکب ) که نثار می کند. که زر و سیم و جز آن بر سر یا پای کسی می افشاند. که شاباش کند. نثارافشاننده. نثارگر:
شهریان بر درش نثارافشان
گشته بام و درش نگارافشان.نظامی.انجم نثارافشان او اجری خوری از خوان او
از ماهی بریان او نزل مهنا داشته.خاقانی.
جمله سازی با نثارافشان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 همین باشد نثارافشان کویَت به رویَت شادم ای شادی به رویَت
💡 شاعر بزرگ در اشعار خود با زبانی بسیار پرحرارت و زیبا، خود را نثارافشان عشق و وفاداری به محبوب خود در میان جمع دوستان و آشنایان معرفی کرد.
💡 در مراسمهای سنتی و مذهبی، برخی از سخنوران با بیانی بسیار شورانگیز و نثارافشانِ مفاهیم معنوی، سعی در جلب توجه و تأثیرگذاری بر قلب شنوندگان خود دارند.
💡 او با روحیهای بسیار سخاوتمند و به عنوان شخصی نثارافشان در راه خیر و صلاح جامعه، تمام دارایی خود را به نیازمندان و مستمندان بخشید.