ناگشاده

ناگشاده. [ گ ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) بازناکرده. بازناشده. بسته. وانشده: و بی گمان مباش که بند ناگشاده نماند. ( منتخب فارسنامه ص 8 ). و به هر شهرکی بردندی و خط بیاع بدان عرض کردندی بسود بازخریدندی ناگشاده چنانک وقت بودی که خرواری کازرونی بده دست برفتی ناگشاده. ( فارسنامه ابن بلخی ص 146 ). مقابل گشاده. رجوع به گشاده شود.
- ناگشاده گفتن؛ سخن سربسته و در پرده گفتن. به دور از صراحت سخن کردن. مبهم گوئی.

💡 قفلهای ناگشاده مانده بود از کف انا فتحنا برگشود

💡 سخت بسته چو راه گوش کر است ناگشاده چو دیده کور است

💡 به استادی کتابی ناگشاده خبر از رفته و آینده داده

💡 سر رشته به مهر و ناگشاده ولیکن گوهر از عقد اوفتاده

💡 بر ابروی ناگشاده چین زد صد عقده خشم بر جبین زد