ناگشادن

واژه «ناگشادن» مصدر فارسی است و به معنای نگشودن، باز نکردن یا امتناع از گشایش به کار می‌رود. این واژه می‌تواند هم در معنای حقیقی به کار رود، مانند باز نکردن در، قفل یا راه، و هم در معنای مجازی، مانند گشوده نشدن کار، مشکل یا بخت. ناگشادن در متون ادبی اغلب به حالتی اشاره دارد که گره‌ای از کار انسان باز نمی‌شود یا راه چاره‌ای پدید نمی‌آید. این واژه گاه بیانگر سختی، بن‌بست، یا بسته ماندن امور است و می‌تواند حس یأس یا انتظار طولانی را القا کند. در زبان فارسی، «ناگشادن» مقابل «گشادن» یا «گشودن» قرار می‌گیرد و بار معنایی آن معمولاً منفی یا بازدارنده است. به طور کلی، ناگشادن نشان‌دهنده بسته ماندن، توقف یا ناتوانی در آغاز یا پیشرفت یک امر است.