لغت نامه دهخدا
ناگزیر شدن. [ گ ُ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) ناچار شدن. مجبور شدن. درمانده و لاعلاج گشتن. رجوع به ناگزیر شود. || واجب شدن. لازم آمدن. ضرورت یافتن:
کنون آفرین تو شد ناگزیر
به ما هرکه هستیم برنا و پیر.فردوسی.چنین گفت با طوس گودرز پیر
که ما را کنون جنگ شد ناگزیر.فردوسی.- ناگزیر شدن از چیزی؛ ناچار شدن از آن. لابد بودن از آن.
- ناگزیر شدن به چیزی یا کسی؛ محتاج شدن بآن. نیازمند آن شدن.
