ناوک افکن

ناوک افکن. [ وَ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) ناوک انداز. که ناوک افکند.

( صفت ) آنکه ناوک افکندناوک انداز.

💡 ز استخوان ما مباد آسیب پیکان تو را ای که بر لاغر شکاران ناوک افکن آمدی

💡 آن دم که می گذشتی ای سرو سبزپوش از غمزه ناوک افکن و از چهره گل فروش

💡 چو آتش است جامه زپولاد کرده آب کاکنون ز قوس چرخ هوا ناوک افکن است